Stratejik Yönetimin Gelişimi

Stratejik Yönetimin Tarihsel Gelişimi, Stratejik Yönetimin Gelişim Süreci, Stratejik Yönetimin Gelişmesi

STRATEJİK YÖNETİMİN GELİŞİMİ

Stratejik yönetimin ortaya çıkışı yönetim biliminin doğuşundan oldukça sonradır ve 20. yüzyılın ikinci yarısına rastlar. Stratejik yönetimin gelişimi iş sektörlerinin çoğunda uzun dönemli planlamanın yapılmasıyla başlamıştır. Uzun dönemli plan­lama işletmelerin çoğunda 1950’lerde ortaya çıkmıştır. Gelecekteki satışlarla ve na­kit akışıyla ilgili veriler olmadan faaliyet bütçelerinin hazırlanması bir hayli zordu. İkinci Dünya Savaşı sonrasında ekonomiler büyümüş ve pek çok ürüne ve hizme­te olan talep artmıştı. Uzun dönemli talep tahminleri, büyüyen örgütlerin yönetici­leri için detaylı pazarlama ve dağıtım, üretim, insan kaynakları ve finansal planlar geliştirmelerini kolaylaştırdı. Uzun dönemli planlamanın amacı, gelecekteki belirli bir zaman dilimi için işletmenin ürün ve hizmetleri olacak talebin büyüklüğünü tahmin etmek ve bu talebin nerede ortaya çıkacağını belirlemekti. Pek çok işletme, uzun dönemli planlamayı yatırımlarını genişletme, işe alım tahminleri, sermaye ih­tiyaçları kararlarını vermek için kullandılar.

stratejik yönetim

Endüstrilerdeki değişimin git gide ansızın ve beklenmedik bir hâlde gerçekleş­mesiyle birlikte uzun dönemli planlama, stratejik planlamayla yer değiştirdi. Uzun dönemli planlamanın altında yatan varsayım, işletmenin mevcut ürün ve hizmetle­rini üretmeye devam edeceğidir ve bu nedenle işletmenin temel kritik meselesi de taleple üretim kapasitesi arasındaki uyuşmanın sağlanmasıdır. Ancak stratejik plan­lamanın altında yatan varsayım çevrede büyük ölçekte ekonomik, sosyal, politik, teknolojik ve rekabetçi değişimlerin olduğudur. Bu nedenle işletme liderleri peri­yodik olarak aşağıdaki konularda değerlendirme yapmalıdırlar.

  • Şu andaki ürün ve hizmetleri sunmaya devam edilecek mi?
  • Farklı ürün ya da hizmetler sunmaya başlamalı mıyız?
  • Operasyon ya da pazarlamada köklü bir şekilde farklı yöntemlere başvur­malı mıyız?

Her ne kadar stratejiler genellikle belirli bir zaman dilimi göz önünde bulundu­rularak oluşturulsa da stratejik planlamanın birincil odağı süre değildir. Rekabetçi değişiklikler bazen birkaç yılda ortaya çıkabilmektedir. Bu durumda mevcut stra­tejilerin faydalı ömürleri daha kısa olabilmektedir. Bu nedenle “uzun dönem” ya da “kısa dönem”, bir planlama türünden ziyade stratejiyi başarmak için gerekli za­manı açıklamakta tercih edilir.

1960lar ve 1970’ler özellikle ABD’deki işletmelerde stratejik planlamanın yaygın olarak görülmeye başlandığı yıllardır. Stratejik planlama süreci bu firmalara iş birim­lerini yönetmede daha sistematik bir yaklaşım sağlamıştır. Planlama ve bütçeleme uf­kunu, geleneksel on iki aylık faaliyet döneminin ötesine taşımıştır. Aynca işletme yö­neticileri sadece finansal planlamanın uygun bir çerçeve olmadığını öğrenmişlerdir.

1980’lerde stratejik planlama kavramı, stratejik yönetim olarak genişlemiştir. Bu gelişme sadece çevresel dinamiklerin önemli olmadığını, işletmelerin bütün olarak kendilerini de yeniden keşfedebileceklerini ortaya koymuştur. Stratejinin sürekli yönetilmesi ve değerlendirilmesi başarının temel anahtarıdır. Böylece stratejik yö­netimin karmaşık örgütleri yönetmede bir felsefe veya yaklaşım olarak uzun dö­nem varlığını sürdüreceğini söyleyebiliriz (Swayne vd., 2008: 6-7).

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Genel Genel